Του συνεργάτη μας.
Προκλητική τουλάχιστον θα μπορούσε να θεωρηθεί η ενέργεια της Ιταλικής διπλωματίας να λειτουργήσει προξενικό γραφείο στο Αργυρόκαστρο. Το ανακοίνωσε ο Γενικός Πρόξενος της Ιταλίας στην Αυλώνα Σέρτζιο Στρότσι, μιλώντας στο Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου στα πλαίσια της Εβδομάδας Ιταλικού Πολιτισμού και Γλώσσας, εκδήλωση την οποία σχεδόν κάθε χρόνο τελευταία οι Ιταλοί διπλωματικοί φροντίζουν να πραγματοποιούν τον Οκτώβριο στο Αργυρόκαστρο. Είναι αυτό που είχε και άλλοτε σχολιαστεί ότι υπάρχουν κύκλοι στο Ιταλικό διπλωματικό και στρατιωτικό κατεστημένο που ποτέ δεν μπόρεσαν να χωνέψουν την ήτα σ’ αυτά τα μέρη απ’ τους Έλληνες χάρη σ’ εκείνο τον ηρωισμό των Ελλήνων το Χειμώνα του 1940 – ’41.Προκαλεί εντύπωση η ενέργεια αυτή του Ιταλικού Υπουργείου Εξωτερικών αλλά περισσότερο του Αλβανικού Υπουργείου των Εξωτερικών που ενέκρινε το σχετικό αίτημα των Ιταλών. Η πρόκληση είναι ανοιχτή και δεν θέλει ιδιαίτερη φαντασία να αντιληφθεί κανείς ότι όλα γίνονται εις βάρος της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής αλλά και του εδώ Ελληνισμού. Χάνουν πλέον και τα προσχήματα οι Ιταλοί που είναι οι συνήθεις ύποπτοι για όλη αυτή την παρατεταμένη καμπάνια ανθελληνισμού που διοχετεύεται στα αλβανικά ΜΜΕ και που εμποτίζει την Αλβανική κοινή γνώμη, τη νεολαία ιδιαίτερα και σιγά – σιγά δημιουργεί τετελεσμένα στην αλβανική διοίκηση. Η Ιταλική εξωτερική πολιτική είναι ο μεγάλος κερδισμένος απ’ όλη την καχυποψία που καλλιεργείται στην Αλβανία έναντι της Ελλάδας και του Ελληνισμού αλλά και της Ορθοδοξίας ευρύτερα.
Με την επιμονή τους να λειτουργήσουν Προξενικό Γραφείο στο Αργυρόκαστρο οι Ιταλοί αποδεικνύουν ως παλινδρομούν και πάλι σε καταστάσεις της δεκαετίας του 30 όταν ήταν ο προτέκτορας της Αλβανίας και προετοίμαζαν το έδαφος με φτηνές προβοκάτσιες για να παρασύρουν τους Αλβανούς στην περιπέτεια εισβολής στην Ελλάδα. Τώρα έρχονται βέβαια να κεφαλαιοποιήσουν ότι έχουν πράξει την εικοσαετία στην περιοχή αυτή στο νότο της Αλβανικής επικράτειας. Διείσδυση στο εκπαιδευτικό σύστημα, αρχαιολογικές ανασκαφές, σχολεία δήθεν της καθολικής ιεραποστολής, έργα υποδομών και συνεργασίες με την κρατική και τοπική διοίκηση τώρα πλέον θα έχουν και «τη βούλα».
Η Ιταλική σημαία που επισήμως πλέον θα τοποθετηθεί στο Αργυρόκαστρο (έχει σημασία η ημερομηνία, Νοέμβριος, κάπου μεταξύ της εποχής που ανυψώθηκε η ελληνική όταν νικηφόρος μπήκε ο Ελληνικός στρατός και επίσης της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Αλβανίας το 1912) είναι άλλη μια απόδειξη ότι η εξωτερική πολιτική της Αλβανίας έχει χάσει εντελώς τις ισορροπίες της. Ενώ επί διακυβέρνησης της χώρας απ’ τον Φάτος Νάνο σε όλους του τόνους και σε πρακτική εφαρμογή επικρατούσε η αρχή την οποία διακήρυττε ότι Ρώμη και Αθήνα αποτελούν τις πύλες της Αλβανίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, σήμερα η αρχή είναι άλλη. «Η Ρώμη είναι ο συνήγορος της Αλβανίας στην Ευρώπη», πάνω κάτω λέει τόσο ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα και ειδικά η Πρόεδρος της Βουλής Τζοζεφίνα Τοπάλι.
Οι αποκαλύψεις τηλεφωνικών υποκλοπών για μαφιόζικες συναλλαγές αλβανών ανώτερων αξιωματούχων με τον Μπερλουσκόνι και Φρατίνι αποκαλύπτουν επίσης τι σημαίνει αυτή η συνηγορία.
Για τον Ελληνισμό εδώ πάντως τίποτε το θετικό δεν προμηνύει η ίδρυση και λειτουργία προξενικού γραφείου. Ίσα – ίσα θα έλεγε κανείς. Έστω και συμβολικά είχε πολύ μεγάλη επίδραση το γεγονός ότι το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας ήταν το μοναδικό της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που λειτουργούσε στο νότο, και έτσι λειτουργούσε ψυχολογικά υπέρ της απαραίτητης προστασίας για τον εδώ ελληνισμό.
http://www.deropoli.com/?p=7450
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου