Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αχμετ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αχμετ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010

Ο Αχμέτ Ζώγου για την ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου


Του Κώστα Μάρη

«…Ομολογώ, ότι πράγματι μέσα εις το βασίλειον των Αλβανών υπάρχουν και μέρη ελληνικά.
Όπως η Κορυτσά, η Χειμάρρα, η Δρόβιανη, το Αργυρόκαστρον…»

Αυτή η δήλωση – ομολογία, όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, έγινε όχι από οποιονδήποτε Αλβανό ή ξένο, αλλά από τον ίδιο τον βασιλιά της Αλβανίας Αχμέτ Ζώγου, το 1931.
Πράγματι, τον Φεβρουάριο του 1931, κατά τήν μετάβασή του, incognitoστην Βιέννη, για «λόγους υγείας», ο Mbret τών Αλβανών παρεχώρησε ελεύθερη συνέντευξη σε συνταξιδεύοντα, και παλαιό του γνώριμο, Έλληνα δημοσιογράφο.
Η συνέντευξη, μαζί με φωτογραφία του Ζώγου, δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθ. 2176 της 15ης Μαρτίου 1931, της ευδιδομένης, τοτε, στην Αθήνα ημερησίας πρωινής εφημερίδος «Η Ελληνική». Τό δημοσίευμα φέρει υπέρτιτλο «Η Ελλάς και οι γείτονές της», τίτλο «Με τον βασιλέα Ζώγου. Διά την πολιτικήν της Αλβανίας και τις σχέσεις με την Ελλάδα» και υπότιτλο «Μία σπουδαιοτάτη συνέντευξις».
Παραθέτομε αυτούσιο το τμήμα της συνεντεύξεως, που αναφέρεται στις ελληνοαλβανικές σχέσεις και στην ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου, όπως ακριβώς στην 1η σελίδα της εφημερίδος.

Καταχωρίσθηκε:
 
 «ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Εις μίαν στιγμήν ο Αχμέτ Ζώγου διακόπτει την ανιαράν σιωπήν και μου λέγει:
Πρέπει να γνωρίζετε οι Έλληνες, ότι εγώ εμφορούμαι από τα πλέον φιλικώτερα αισθήματα διά την Ελλάδα. Μη λησμονήτε δε, ότι ποτέ δεν ξεχνώ ότι το βασίλειον της Αλβανίας είναι η εγγονή ας πούμε έτσι, της Ελλάδος Μας συνδέουν τόσοι δεσμοί ιστορικοί. Αλλά…

Κα εσταμάτησε προς στιγμήν. Κατόπιν όμως εσυνέχισεν αμέσως.

Αλλά, βεβαίως, είναι αναγκαία προϋπόθεσις διά την διατήρησιν της φιλίας αυτής, ο αμοιβαίος σεβασμός ως προς την εδαφικήν ακεραιότητα των δύο χωρών μας, της Αλβανίας και της Ελλάδος.
Ομολογώ, εσυνέχισεν ο βασιλεύς, ότι πράγματι μέσα εις το βασίλειον των Αλβανών υπάρχουν και μέρη ελληνικά. Όπως η Κορυτσά, η Χειμάρρα, η Δρόβιανη, το Αργυρόκαστρον εν μέρει και μερικάάλλα ακόμη.  Αλλα αι διεθνείς συνθήκαι καθώρισαν τα σύνορά μας, ώστε…
Όταν θα γυρίσω με το καλό, εάν έχωμεν υγείαν βέβαια, ετόνισε θα προσπαθήσω να εγκαινιασθή με την φίλην πατρίδα σας μία νέα περίοδος σχέσεων καλής γειτονίας επ’ αγαθώ αμφοτέρων των μερών!»