Του. κ. Αλέξανδρου Ζιούλη.*
Ο Πατριάρχης Σεραφείμ Β´ γεννήθηκε στο Δέλβινο της Βορείου Ηπείρου, ήταν Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως και μετά εκλέχτηκε Οικουμενικός Πατριάρχης το 1757.
Ήταν ένας φλογερός Έλληνας που τίμησε με την παρουσία του το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Δελβινιώτης Οικουμενικός Πατριάρχης Σεραφείμ ὁ Β΄ προκειμένου να αποκαταστήσει τήν ενότητα καί να αναζωπυρώσει τό ελληνικό ορθόδοξο φρόνημα του λαού, διόρισε το 1760, ως ιεροκήρυκα τού Γένους, τον Πατροκοσμα (Άγιος Κοσμάς ) και πέντε άλλους μοναχούς από τό Άγιο Όρος, για τις τουρκοκρατούμενες περιοχές του Ελληνισμού ( βασικά ήταν σε όλα τα μέρη μας, Δέλβινο, στα χωριά του Βούρκου, στο Θεολόγο, Μουζίνα, Χιμάρα, Λούκοβο, Αργυρόκαστρο, Τεπελένι, Δερόπολη και μέχρι το Φίερη οπού και τον σκότωσαν οι τούρκοι και έγινε ο Άγιος των Ελλήνων) καθώς και τα Φραγκοκρατούμενα νησιά του Ιoνίου.
Η κίνηση αυτή, να στείλει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Σεραφείμ ὁ Β’ το δάσκαλο του Γένους τον Πατροκοσμά στα χώματα της Ηπείρου βοήθησε αφάνταστα να σταματήσει η να περιοριστεί ο εξισλαμισμός των κατοίκων
