«Η Βόρειος Ήπειρος θα απελευθερωθεί με το κλαρίνο!»

Είναι το Βορειοηπειρωτικό ένα ζήτημα που αφορά μόνο λίγες εκατοντάδες άτομα;

- Κρίμα για αυτούς που αγωνίστηκαν

του Θοδωρή Ασβεστόπουλου

Πριν δύο περίπου μήνες είχα γράψει ένα άρθρο με τίτλο "Η βορειοηπειρώτικη λεβεντιά και η βορειοηπειρώτικη αθλιότητα" σχολιάζοντας κάποιες καταστάσεις στο εσωτερικό της βορειοηπειρωτικής κοινωνίας με αφορμή ορισμένα ενδεικτικά γεγονότα που έλαβαν χώρα το περασμένο καλοκαίρι.

Κάποιοι παρεξηγήθηκαν επειδή θεώρησαν ότι προσβλήθηκαν σαν Βορειοηπειρώτες από αυτά που γράφτηκαν, αγνοώντας όμως ότι το νόημα ήταν πως όσο υπάρχει η λεβεντιά στις τάξεις τους άλλο τόσο υπάρχει και η αθλιότητα και πως είναι στο χέρι τους για το αν καταταχθούν στη μία ή στην άλλη κατηγιορία.

Ένας μάλιστα ανώνυμος σχολιαστής αντιδρώντας στο άρθρο αυτό ανάμεσα σε άλλα έγραψε και τον δικό του ορισμό για την αγάπη προς την ιδιαίτερη πατρίδα του:

«Όσο για τα σημερινά εγώ γιατί βλέπω αγάπη για την πατρίδα και μόνο αγάπη?
Κάθε καλοκαίρι μαζευόμαστε, κάνουμε τα γλέντια μας, τραγουδάμε τα τραγούδια μας, απολαμβάνουμε τα κλαρίνα μας μέχρι το πρωί, σφιχταγκαλιαζόμαστε με τους συγχωριανούς μας που έρχονται από διαφορετικά μέρη για να περάσουν λιγες μέρες στην πατρίδα.....»