Τέσσερις γενιές κλαρίνα στο Μέγαρο Μουσικής

Ο Πετρολούκας Χαλκιάς σε μια θα «απλώσει» όλες τις αποχρώσεις των µουσικών της Ηπείρου

«Οταν παίζω, πάω εκεί που µε πάει το συναίσθηµα και εκείνο που φτιάχνω εκείνη τη στιγµή είναι κάτι καινούργιο», λέει ο Πετρολούκας Χαλκιάς που θα φτιάξει «κάτι καινούργιο» και στην αίθουσα συναυλιών.Το κλαρίνοΩτου Πετρολούκα Χαλκιά (φωτογραφία) είναι κλαρίνο που αναπνέει. Που τραγουδάει. Και πουσίγουρα καταφέρνει να ανεβάζει στον ουρανό την έµπνευση της στιγµής, όπως συµβαίνει στις περιπτώσεις των µεγάλων αυτοσχεδιαστών που έχουν τηµουσική σαν δεύτερη αναπνοή τους.Γεννηµένος στο ∆ελβινάκι της Ηπείρου το 1934 από οικογένεια µουσικών και ποτισµένος µε µια παράδοση που πήγαινε την τέχνη του κλαρίνου τρεις γενιές πίσω, θεωρείται σήµερα ο πιο αυθεντικός εκπρόσωπος της «παλιάς γενιάς», αφού έχει ζήσει την τέχνη του από παιδί συνδυάζοντας µε θαυµαστό τρόπο τοπαίξιµο σε γλέντια και πανηγύρια, αλλά και τις δεξιότητες που έχει ο µεγάλος σολίστας, αυτοσχεδιαστής, πέρα από µουσικές ταµπέλες και είδη.«Οταν ήµουν πολύ µικρός, έντεκα χρονών, οπατέρας µου µε πήγε σε ένα γκαράζ στα Γιάννενα για να µάθω µηχανικός αυτοκινήτων. Οµως εγώ δεν καταλάβαινα τίποτα. Βρήκα ένα ξύλο,κάνω έξι τρύπες και χωµένος σε έναν λάκκο αρχίζω να φυσάω µέχρι να σκάσω. ∆εν ήθελα να