Λουκάς Χρηστίδης, Ο Έλληνας κατάσκοπος από τους Δρυμάδες Χειμάρρας (1/2)

30 χρόνια στα κάτεργα του Χότζα για την Ελλάδα. 

Για να πάρει την Ελληνική υπηκοότητα έπρεπε να μεσολαβήσει η τηλεόραση!!!    

Η εκπομπή «Φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά, αποκαλύπτει την ιστορία του Βορειοηπειρώτη από τους Δρυμάδες Χειμάρρας, Λουκά Χρηστίδη, που πέρασε 30 χρόνια στις πιο σκληρές φυλακές της Αλβανίας, για κατασκοπία υπέρ της Ελλάδος αλλά και τα περίφημα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Ενβέρ Χότζα. 

Μετά τις «δηλώσεις» Γκατζογιάννη και Οικονόμου:Αιφνίδιο έλεγχο στο Δικαστήριο Κορυτσάς σχετικά με τις αποδόσεις ελληνικής εθνικότητας

Πογκρόμ κατά δικαστικών φαίνεται να ξεκινάει το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, σχετικά με τις αποφάσεις που αφορούν την απόδοση της ελληνικής εθνικότητας σε αλβανούς πολίτες που το καθεστώς Χότζα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αφαίρεσε.

Ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου αυτού κ. Κρεσνίκ Σπαχίου ξεκίνησε αιφνίδιο έλεγχο στο Δικαστήριο Κορυτσάς, κι αυτό αμέσως μετά τις δηλώσεις του έλληνα πρόξενου στην Κορυτσά κ. Οικονόμου πως » στην Κορυτσά οι Έλληνες δεν πρέπει να φοβούνται στην ερχόμενη απογραφή πληθυσμού να δηλώσουν αυτό που είναι».

Τα πολυβολεία-οχυρά του Χότζα «αλλάζουν όψη» για να προσελκύσουν τουρισμό

Στην παραλία του Δυρραχίου, στην Αλβανία, ο Σύρια Ντεμίρι ψήνει τηγανιτές πατάτες σε μια κουζίνα εστιατορίου, που στεγάζεται σ' ένα … πολυβολείο. Οι πελάτες του κάθονται έξω από το παλιό οχυρό και περιμένουν από το "παράθυρο" να τους σερβίρει μέσα από το τσιμεντένιο πολυβολείο-σύμβολο της διακυβέρνησης του Ενβέρ Χότζα.

Ο Σύρια εξηγεί ότι όλα ξεκίνησαν από την ανάγκη να γίνει ένα μικρό εστιατόριο, με τα μέσα που είχε στη διάθεσή του, επισημαίνοντας ότι δεν γινόταν να μετακινηθεί το οχυρό, γι' αυτό χρησιμοποιήθηκε για να προσελκύσει πελάτες.

ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΟΥ ΧΟΤΖΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ DAJTI

Ο ΧΩΡΟΣ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΣΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΧΟΤΖΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΛΕΜΟΥ.

8 Δεκεμβρίου 1990 το ορόσημο

Η πρώτη μαζική αντίδραση κατά του ολοκληρωτισμού στην Αλβανία, θεωρείτε η απεργία και μαζικές διαδηλώσεις των φοιτητών του Πανεπιστημίου Τιράνων (τότε Πανεπιστήμιο «Ενβέρ Χότζα») την 8η Δεκεμβρίου του 1990. 

Ο σημερινός πρωθυπουργός και πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος  της Αλβανίας, καθηγητής τότε στο ίδιο πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Ιατρικής, δε χάνει ευκαιρία να προβάλει τέτοια γεγονότα για να καρπωθεί πολιτικά τον αγώνα κατά της δικτατορίας αλλά και τα θύματα του ποιο βάρβαρου ολοκληρωτικού καθεστώτος στον κόσμο.  Δεν είναι λίγες οι φωνές όμως που κάνουν λόγο για αμφιλεγόμενη δράση του Σαλί Μπερίσα, όχι μόνο γιατί ήταν ο προσωπικός γιατρός του δικτάτορα Ενβέρ Χότζα αλλά και για τη στάση του στη συγκεκριμένη κινητοποίηση.

Τρείς μέρες αργότερα στις 11/12/1990 την ημέρα που σκοτώθηκαν στα ελληνοαλβανικά σύνορα τέσσερεις νέοι Βορειοηπειρώτες από το Αλύκο , ο διάδοχος μετά το θάνατο του Χότζα  (1985) Ραμίζ Αλία,  φαίνεται να κάνει ένα βήμα πίσω αφού δέχτηκε  στο προεδρικό μέγαρο αντιπροσωπεία των φοιτητών κάνοντάς δεκτά κάποια από τα αιτήματα τους.

Ο ελληνισμός και η σχεδιαζόμενη Αλβανική απογραφή

Κωνσταντίνος Χολέβας

Τον πρώτο δεκαπενθήμερο του Απριλίου 2011 η γειτονική μας Αλβανία θα διοργανώσει την πρώτη -ας ελπίσουμε αντικειμενική και δημοκρατική- απογραφή του πληθυσμού της. Για την ίδια τη χώρα τούτο είναι σημαντικό, διότι η απογραφή αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις πού θέτουν τα όργανα της Ευρ. Ενώσεως ώστε να πλησιάσει ακόμη περισσότερο.....
η Αλβανία στους οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς της Ε.Ε. Η καταγραφή των μειονοτήτων , των εθνικών και θρησκευτικών κοινοτήτων, με τον τρόπο που θα γίνει και από την ύπαρξη ή μη διαμαρτυριών εκ μέρους των ενδιαφερομένων θα δώσει ένα καλό δείγμα των προθέσεων των Τιράνων έναντι του σεβασμού των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ας μην ξεχνούμε ότι οι έννοιες μειονότητες, θρησκευτικές ομάδες κ.λπ. έχουν ιδιαίτερη φόρτιση στη γείτονα χώρα. Πρώτον διότι επί κομμουνιστικών κυβερνήσεων του Εμβέρ Χότζα και του Ραμίζ Αλία η Αλβανία ανακηρύχθηκε ως το πρώτο απολύτως αθεϊστικό κράτος στον κόσμο. Ιερείς φυλακίσθηκαν ή εκτελέσθηκαν, Ορθόδοξοι και Ρωμαιoκαθολικοί ναοί μετετράπησαν σε στάβλους, ακόμη και ισλαμικά τεμένη έκλεισαν. Δεύτερον, διότι το Ισλάμ στην Αλβανία είναι διαιρεμένο σε δύο μεγάλες ομάδες και τώρα θα φανεί για πρώτη φορά πόσοι είναι περισσότεροι: Οι Σουνίτες (ομόδοξοι με την Τουρκία) ή οι Μπεκτασήδες. Τρίτον, διότι ακόμη και μετά την πτώση του Κομμουνισμού το 1990-91 η ελληνική εθνική κοινότητα, που ζει κυρίως στη Βόρειο Ήπειρο, υπέστη μία πολιτική διωγμών , άλλοτε με σκληρό τρόπο (δίκη των 6 στελεχών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ) και άλλοτε με ήπιο αλλά ύπουλο τρόπο (διατάγματα ή δικαστικές αποφάσεις βλαπτικές για το ιδιοκτησιακό καθεστώς ελληνικών περιουσιών). Με βάση τον θρησκευτικό και εθνολογικό χάρτη της Αλβανίας για την σωστή καταγραφή των κοινοτήτων και μειονοτήτων ενδιαφέρονται: Από πλευράς θρησκευτικών παραγόντων η Ορθόδοξη Εκκλησία, το Βατικανό, η Σουνιτική και η Μπεκτασική κοινότητα ανά τον κόσμο. Από πλευράς κρατών η Ελλάδα ενδιαφέρεται για τον εκεί Ελληνισμό, τα Σκόπια για λίγους Σλαβόφωνους Χριστιανούς της περιοχής Πρεσπών -τους θεωρεί «μακεδονική μειονότητα»- το Μαυροβούνιο για την Σερβομαυροβουνιακή ορθόδοξη κοινότητα της Σκόδρας και τώρα τελευταία εξεδηλώθη το επίσημο ρουμανικό ενδιαφέρον για τους Βλαχόφωνους Έλληνες, τους οποίους το Βουκουρέστι χαρακτηρίζει ρουμανίζοντες ή ρουμανόφωνους.

Eίκοσι οκτώ χρόνια στις φυλακές του Ενβέρ Χότζα

Του Σαυρου Tζιμα
Οσο εξιστορεί το δράμα του ο ογδοντατριάχρονος Λουκάς Χρηστίδης, είναι ψύχραιμος.
Αφηγείται τα όσα φοβερά υπέστη στις φυλακές του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα επί είκοσι οχτώ ολόκληρα χρόνια λες και ήταν σχολική τιμωρία. Οταν όμως φτάνει στο σήμερα σπάει:
«Ο,τι έκανα το έκανα για την Ελλάδα, και τώρα δεν αναγνωρίζουν ότι είμαι Ελληνας κάνουν πως δεν με ξέρουν», λέει βουρκωμένος.
Το παράπονο του Λουκά Χρηστίδη, είναι το παράπονο ενός κατάσκοπου τον οποίο οι μυστικές υπηρεσίες της πατρίδας του έριξαν στο «στόμα του λύκου» απ’ όπου βγήκε ζωντανός ως εκ θαύματος και όταν επέστρεψε του γύρισαν την πλάτη! Τον στρατολόγησαν και τον έστειλαν στην Αλβανία, όπου συνελήφθη, φυλακίστηκε, βασανίστηκε φρικτά και τώρα, στο τέλος της ζωής του, ψυχικό ερείπιο πλέον, εγκαταλελειμμένος και από την ίδια του την οικογένεια, περιμένει τη δικαίωση από την πολιτεία μέσω μιας ταυτότητας που να βεβαιώνει ότι είναι Ελληνας. Η περιπέτεια του Χρηστίδη θα μπορούσε να είναι σενάριο κατασκοπικής ταινίας. Βορειοηπειρώτης από το ελληνόφωνο χωριό Δρυμάδες της Χειμάρρας, δραπέτευσε το 1944 για τη «μητέρα Ελλάδα» σε ηλικία είκοσι χρόνων και από την Κέρκυρα όπου έφτασε με βάρκα κατέληξε εθελοντής χωροφύλακας στη Ναύπακτο και από εκεί με το τέλος του εμφυλίου εγκαταστάθηκε στην Ηγουμενίτσα όπου δημιούργησε οικογένεια. Εκεί το 1962 στρατολογήθηκε από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες που τον προόριζαν για κατάσκοπό τους στην Αλβανία.
Δίκτυα Ελλήνων πρακτόρων δραστηριοποιούνταν ανέκαθεν στον αλβανικό Νότο με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών για την κατάσταση της ελληνικής μειονότητας αλλά και τη στρατιωτική κινητικότητα δεδομένου ότι από το 1959 στην Αυλώνα ελλιμενίζονταν σοβιετικά υποβρύχια. Ομως την περίοδο εκείνη υπήρχε ένας επιπλέον λόγος που οι Δυτικοί «καίγονταν» για επιπλέον πληροφόρηση: Ο Ενβέρ Χότζα τα είχε σπάσει ήδη με τον Χρουστσόφ, είχε στραφεί προς τον Μάο και τους Αμερικανούς ενδιέφερε η τύχη της ναυτικής βάσης του Αυλώνα, καθώς φοβούνταν ότι οι Κινέζοι θα διαδέχονταν τους Ρώσους. Περισσότερες πληροφορίες τις οποίες μόνο οι Ελληνες Βορειοηπειρώτες μπορούσαν να συγκεντρώσουν, μιας και η Αλβανία ήταν απροσπέλαστη στους Δυτικούς.

Η αποστολή

«Συνεργάστηκα με το Α2 του στρατού και την Ασφάλεια για να πάω κατάσκοπος στην Αλβανία μαζί με άλλους δύο πατριώτες, από τη Βόρειο Ηπειρο, τον Γεώργιο Βήτο και τον Γεώργιο Ντάτση. Προορισμός μας ήταν το χωριό Δίβρι κοντά στους Αγίους Σαράντα, όπου θα συναντούσαμε έναν Βορειοηπειρώτη ο οποίος θα μας έδινε πληροφορίες για το εάν υπήρχαν Ρώσοι ή Κινέζοι στην περιοχή. Γι’ αυτή την αποστολή θα παίρναμε πέντε χιλιάδες δραχμές ο καθένας…».