Αλβανία: «Επιστρέφει «Ο χορός του Σατανά» για Βόρειο Ήπειρο»

Φεβρουάριος 15, 2011.

Όπως είχαν προαναγγείλει οι βορειοηπειρωτικές οργανώσεις που βρίσκονται στην Ελλάδα, συγκεντρώθηκαν στις 13 Φεβρουαρίου στις έντεκα το πρωί στην πλατεία Καρύτση, στην Αθήνα, για τον εορτασμό των 97 ετών από την κήρυξη της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου (Autonomisë së Vorio Epirit).

Πραγματοποιήθηκε Θεία Λειτουργία στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση και κατέθεσαν στεφάνια στον μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Με λαμπρότητα εορτάστηκε η 97η επέτειος της ανακηρύξεως της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου-ΦΩΤΟ

Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια γιόρτασαν οι Βορειοηπειρώτες της Αθήνας, την Κυριακή 13Φεβρουαρίου 2011, την 97η επέτειο της ανακηρύξεως της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου.

Όπως είναι γνωστό, τον Φεβρουάριο του 1914 οι Βορειοηπειρώτες, αρνούμενοι να υπαχθούν στο τότε νεοσύστατο αλβανικό κράτος, επαναστάτησαν, ανακήρυξαν στο Αργυρόκαστρο την Αυτόνομο Πολιτεία της Βορείου Ηπείρου και σχημάτισαν Κυβέρνηση με πρόεδρο τον Γεώργιο Ζωγράφο και μέλη τους Μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως Βασίλειο, Κορυτσάς Γερμανό και Κονίτσης Σπυρίδωνα. Αποτέλεσμα του Αυτονομιακού Αγώνα ήταν το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που υπογράφηκε την 17η Μαΐου 1914, από τις Κυβερνήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων, της Αλβανίας και της Βορείου Ηπείρου και παρείχε καθεστώς Αυτονομίας σε όλο το Βορειοηπειρωτικό χώρο.

Ο φετινός εορτασμός της εθνικής μας επετείου, που διοργάνωσε όπως κάθε χρόνο ο Σύλλογος Βορειοηπειρωτών, άρχισε με πανηγυρική Δοξολογία στον κατάμεστο Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση (πλ. Καρύτση).

Τον πανηγυρικό εκφώνησε ο κ. Θεοφάνης Καλυβιώτης, Πρόεδρος της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών, ο οποίος στον περιεκτικό λόγο του, τόνισε τους αγώνες του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού για ελευθερία και εθνική αποκατάσταση, καυτηρίασε την διαχρονική εγκατάλειψη του εκλεκτού αυτού τμήματος του Ελληνισμού από την επίσημη Ελληνική Πολιτεία καθώς και την πάγια τακτική της Αλβανίας για πλήρη συρρίκνωση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι σήμερα, 97 χρόνια μετά, η αλβανική πολιτική ηγεσία, εξακολουθεί να αναβιώνει παλιές καταδικασμένες μεθόδους, επενδυμένες δήθεν με ευρωπαϊκούς μανδύες.

Τέλος τόνισε τη μεγάλη συμβολή της Νεολαίας της Βορείου Ηπείρου στον απελευθερωτικό αγώνα που σηματοδοτεί και τη σημερινή παρουσία της Νεολαίας στον αγώνα για αναγέννηση και δικαίωση της Βορείου Ηπείρου και όλων των Βορειοηπειρωτών .

Η σημερινή αλβανική Κυβέρνηση συνεχίζει να μην αναγνωρίζει την ελληνικότητα ολόκληρων περιοχών και των κατοίκων τους, όπως είναι η Χειμάρρα, η Κορυτσά, η Πρεμετή κλπ. , εξακολουθεί στις μειονοτικές ζώνες που κατά το δοκούν ορίζει, να αλλοιώνει τον Βορειοηπειρωτικό χώρο και να περιορίζει ασύστολα τις ελευθερίες των Βορειοηπειρωτών σε όλα τα επίπεδα, αρνείται ακόμα και τον όρο «Βόρειος Ήπειρος» που ιστορικά επιβλήθηκε ακριβώς όταν γεννήθηκε και ο όρος «Αλβανία».

97η Επέτειος της Ανακηρύξεως της Ανεξαρτησίας της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου - 13 Φεβρουαρίου 2011-ΦΩΤΟ

Πραγματοποιήθηκε η 97 Επέτειος της Ανακηρύξεως της Ανεξαρτησίας της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου,αρκετός κόσμος έδωσε δυναμικό παρόν από απλούς πολίτες έως Βουλευτές της χώρας μας,κυριάρχησαν τα συνθήματα:'ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ΄ ΄ΤΕΛΗ ΖΕΙΣ ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ΄ και αρκετά άλλα,μετά την πανηγυρική Δοξολογία που τελέστηκε στον  Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση,  ακολούθησε πορεία προς το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη όπου και εκεί ο κόσμος έδωσε δυναμικό παρόν φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της απελευθέρωσης της Βορείου Ηπείρου και ένωση με την Ελλάδα.μέσω των φωτογραφιών θα πάρετε μια ιδέα για το τι κλίμα επικράτησε σήμερα.

ΜΕ ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΕΟΡΤΑΣΤΗΚΕ Η 97η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΚΗΡΥΞΕΩΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ 1914

Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια γιόρτασαν οι Βορειοηπειρώτες της Αθήνας, την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011 ,την 97η επέτειο της ανακηρύξεως της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου.
Όπως είναι γνωστό, τον Φεβρουάριο του 1914 οι Βορειοηπειρώτες, αρνούμενοι να υπαχθούν στο τότε νεοσύστατο αλβανικό κράτος, επαναστάτησαν, ανακήρυξαν στο Αργυρόκαστρο την Αυτόνομο Πολιτεία της Βορείου Ηπείρου και σχημάτισαν Κυβέρνηση με πρόεδρο τον Γεώργιο Ζωγράφο και μέλη τους Μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως Βασίλειο ,Κορυτσάς Γερμανό και Κονίτσης Σπυρίδωνα. Αποτέλεσμα του Αυτονομιακού Αγώνα ήταν το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που υπογράφηκε την 17η Μαΐου 1914,από τις Κυβερνήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων, της Αλβανίας και της Βορείου Ηπείρου και παρείχε καθεστώς Αυτονομίας σε όλο το Βορειοηπειρωτικό χώρο.
Ο φετινός εορτασμός της εθνικής μας επετείου, που διοργάνωσε όπως κάθε χρόνο ο Σύλλογος Βορειοηπειρωτών, άρχισε με πανηγυρική Δοξολογία στον κατάμεστο Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση (πλ. Καρύτση).

97η Επέτειος της Ανακηρύξεως της Ανεξαρτησίας της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών, σας προσκαλεί να παραστείτε στην πανηγυρική Δοξολογία που τελεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση, πλατεία Καρύτση Αθήνα, την Κυριακή 13ην Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 11.00 π.μ. επί τη 97η επετείω της ανακηρύξεως της Ανεξαρτησίας της ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ της ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ.
Θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου.
Η παρουσία σας μας τιμά ιδιαίτερα
Με τιμή
Το Δ.Σ. του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών.

17 Φεβρουαρίου 1914 - ανακήρυξη Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου

«Εκείνο πάντως το οποίο οφείλουν όλαι αι Ελληνικαί Κυβερνήσεις να γνωρίζουν, είναι ότι το θέμα (της Βορείου Ηπείρου) υφίσταται. Και εκείνον το οποίον απαγορεύεται εις τον αιώνα, είναι δι΄ οιονδήποτε λόγον η απάρνησις του ιερού αιτήματος….. Καθ΄ όσον αφορά την Βόρειο Ήπειρο... η διεκδίκησις είναι ιερά και απαράγραπτος»
[Γεώργιος Παπανδρέου (Ο "Γέρος της Δημοκρατίας"). Από ομιλία του στη Βουλή των Ελλήνων στις 12/6/1960]

Η 17η Φεβρουαρίου 1914, ημέρα Ανακηρύξεως της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, αποτελεί κορυφαίο ορόσημο στην πολυκύμαντη ιστορική πορεία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Η μαχητικότητα των Βορειοηπειρωτών και η αταλάντευτη προσήλωση στην ελληνική τους συνείδηση αλλά και ο πόθος τους για ελευθερία είχαν ως αποτέλεσμα την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας (17 Μαΐου 1914), κειμένου νομικά ισχυρού μέχρι σήμερα, με το οποίο παρείχετο πλήρης Αυτονομία στην Βόρειο Ήπειρο.

ΙΣΤΟΡΙΑ:

Τον Μάιο του 1913 υπογράφηκε η

ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΦΑΚΕΛΟΣΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ

ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΩΣ ΕΚΚΡΕΜΟΥΣ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

24/12/2007

ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΩΣ

ΕΚΚΡΕΜΟΥΣ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΦΑΚΕΛΟΣΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ

ΕΚΚΡΕΜΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΤΩΝ Μ. ΔΥΝΑΜΕΩΝ (ΗΠΑ, ΡΩΣΙΑΣ, ΓΑΛΛΙΑΣ, ΑΓΓΛΙΑΣ) ΑΠΟ ΤΟ 1946

Φωτογραφικό Ντοκουμέντο της Ανακήρυξης της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου 1914

   Παραμονή των Χριστουγέννων του 2007 μετά τη Γέννηση του Χριστού στη γη, παραμονή θυελλωδών εξελίξεων στη Χερσόνησο του Αίμου, με την προετοιμαζόμενη από τις ΗΠΑ  ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, περνά από τις σελίδες της μνήμης και της Ιστορίας, η αντίστοιχη και ιστορικά και πολιτικά διεθνώς καταγεγραμμένη, πορεία της Αυτονομίας και Ανεξαρτησίας της Βορείου Ελληνικής Ηπείρου.

   Οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου απελευθερώθηκαν τρεις φορές από τον Ελλαδικό Στρατό και άλλη μία αυτοαπελευθερώθηκαν με ένοπλη εξέγερση, υποχρεώνοντας και την ίδια της Αλβανία και τις Μεγάλες Δυνάμεις να αναγνωρίσουν την Αυτονομία τους, η οποία καταπατήθηκε λυσσαλέα στο πέρασμα του χρόνου, ενώ καταβλήθηκε ιδιαίτερη προσπάθεια να εξαφανισθεί κάθε λέξη και δημοσίευμα για τη Βόρειο Ήπειρο, τόσο που και αυτό το σχετικά πρόσφατο ξήλωμα των Αναμεταδοτών των Ελλαδικών Καναλιών αποσιωπήθηκε στην Ελλάδα από τα Ελλαδικά ΜΜΕ (που τους έκοψαν την εκπομπή) και μαθεύτηκε το νέο μέσω των Σκοπιανικών ΜΜΕ!!! Περίπτωση χαρακτηριστική ενός «ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ» που έχει λες ατύπως επιβληθεί για τη Βόρεια Ήπειρο, ακόμη και μέσα στη Βόρεια Ήπειρο!

Η Βόρειος Ήπειρος και η ανακήρυξη της αυτονομίας της ΜΕΡΟΣ Θ

Βόρειος Ήπειρος και Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

Παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η Αλβανία προσφέρει το στέμμα στον βασιλιά της Ιταλίας Βίκτωρα Εμμανουήλ Β' και από κοινού οι δύο χώρες εξαπολύουν την επίθεση κατά της Ελλάδας στις 28 Οκτωβρίου 1940. Λίγους μήνες μετά ο ελληνικός στρατός εισέρχεται ξανά, για τρίτη φορά, στις περιοχές της Βορείου Ηπείρου. Ο θρίαμβος αυτός των Ελλήνων τόνωσε το ηθικό όχι μόνο των ίδιων, αλλά και των υποδουλωμένων λαών της Ευρώπης. Κι όμως, την ίδια στιγμή που η σύμμαχος Αγγλία εξυμνούσε τη γενναιότητα του στρατού μας, δήλωνε στον Μεταξά ότι τα σύνορα της Αλβανίας δεν τίθενται υπό αμφισβήτηση. Γι' αυτό, άλλωστε, από τότε και μέχρι σήμερα καθιερώθηκαν οι φράσεις "Αλβανικό Έπος" "βουνά της Αλβανίας" κ.λπ. (αντί για "Βορειοηπειρωτικό Έπος" κ.ο.κ.)

Η Βόρειος Ήπειρος και η ανακήρυξη της αυτονομίας της ΜΕΡΟΣ Η

Το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας επανέρχεται

Ακόμη και όταν η Ελλάδα εισήλθε το 1917 στον πόλεμο ως σύμμαχος της Αντάντ, οι Ιταλοί παρέμειναν στη Βόρειο Ήπειρο - εγκαταλείποντας, τουλάχιστον, τη Νότιο. Το 1919, μετά τη λήξη του πολέμου, ο Βενιζέλος έθεσε το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα στη Συνδιάσκεψη για την Ειρήνη, ζητώντας την ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Ελλάδα και πρότεινε τη διενέργεια δημοψηφίσματος στις επίμαχες περιοχές. Η επίμονη αντίδραση της Ιταλίας, τον οδήγησε σε άμεσες διαπραγματεύσεις με την ιταλική κυβέρνηση, η οποία τελικά έκρινε πως ήταν συμφέρον της να υποχωρήσει. Επρόκειτο, όμως, για προσωρινή αναδίπλωση της ιταλικής πλευράς, που σύντομα επανήλθε στις γνωστές, ανθελληνικές θέσεις της. Η αντιδραστικότητα αυτή της Ιταλίας ήταν ο κύριος παράγοντας που εμπόδισε την απόδοση της Βορείου Ηπείρου στην Ελλάδα, όταν ακόμη επικρατούσε ευνοϊκό για την εθνική μας υπόθεση κλίμα στην Ευρώπη.Έτσι, το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα έκλεισε δυσμενώς για τη χώρα μας τον Νοέμβριο του 1912 στην Πρεσβευτική Διάσκεψη των Παρισίων. Η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Ιταλία και η Ιαπωνία υπέγραψαν την επαναφορά του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας, με τον οποίο η Βόρειος Ήπειρος παραχωρήθηκε εξ ολοκλήρου στην Αλβανία. Η αλβανική κυβέρνηση από την πλευρά της δεσμεύτηκε να σεβαστεί τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας, από την οποία, όμως, εξαίρεσε τους κατοίκους της Χιμάρας και της Κορυτσάς. Πρόσωπα και γεγονότα της ελληνικής ιστορίας έπαιξαν, επίσης, τον ρόλο τους στις ατυχείς αυτές εξελίξεις. Τον Μάιο του 1920 η Γαλλία απέσυρε τον στρατό της από την Κορυτσά, ο οποίος είχε εγκατασταθεί εκεί μεσούντος του πολέμου, και κάλεσε την Ελλάδα να παραλάβει την περιοχή. Ενώ, όμως, ελληνικά στρατεύματα βρίσκονταν καθ' οδόν, πήραν από την κυβέρνηση την εντολή να επιστρέψουν, όπως και έγινε. Αυτό παραμένει ένα σκοτεινό σημείο της πολιτικής του Βενιζέλου. Ίσως να ήθελε να αποφύγει την αλβανική αντίδραση και ένα νέο, βαλκανικό αυτή τη φορά, μέτωπο, ίσως προτίμησε να επικεντρωθεί απερίσπαστα στη Μικρά Ασία. Επιπλέον, οι πολιτικοί που διαδέχθηκαν τον Βενιζέλο έδειξαν ολέθρια αναβλητικότητα για το Βορειοηπειρωτικό, καθώς ήταν απασχολημένοι πρωτίστως με το θέμα της επιστροφής του βασιλιά Κωνσταντίνου. Αλλά και οι δυσχέρειες στο μικρασιατικό μέτωπο από το 1921 απέσπασαν το ενδιαφέρον της Ελλάδας από τη Βόρειο Ήπειρο, ώστε να αφεθεί αυτή στα χέρια της ευρωπαϊκής διπλωματίας.

BOPEIOΣ HΠEIPOΣ, 1914 O AYTONOMIAKOΣ AΓΩNAΣ- ΜΕΡΟΣ Δ

Γράφει ο NIKOΣ Θ. YΦANTHΣ

Mετά τον θριαμβευτικό αγώνα των Bορειοηπειρωτών και την επιτευχθείσα αυτονομία οι Δυνάμεις της Eγκάρδιας Συνεννόησης (Bρετανία, Γαλλία και Pωσία) συγκατατέθηκαν στην κατάληψη των Eπαρχιών Aργυροκάστρου και Kορυτσάς από τον ελληνικό στρατό. Στις 24 Oκτωβρίου 1914 παραδόθηκε όλη η περιοχή στα ελληνικά στρατεύματα. Tον Iανουάριο του 1916 αντιπρόσωποι της Bορείου Hπείρου έλαβαν μέρος στις εργασίες της A΄ Συνόδου της KA΄ Περιόδου της Bουλής των Eλλήνων. Nα μνημονεύσουμε το από 3 Mαρτίου 1916 σημαντικό Bασιλικό Διάταγμα "Περί επεκτάσεως ισχύος του 258 νόμου εις την Bόρειον 'Hπειρον" (εφημερίς της Kυβερνήσεως του Bασιλείου της Eλλάδος, A΄ , 17 Mαρτίου 1916, αρ. 54). Δυστυχώς, όμως, η Eλλάδα του 1916 δεν ήταν η Eλλάδα του 1914. Eίχε διαβρωθεί και καταστραφεί από τον διχασμό. Στις αρχές του Σεπτεμβρίου του 1916, η Iταλία, έχοντας τη συγκατάθεση των Δυνάμεων της Συνεννόησης, κατέλαβε το Aργυρόκαστρο. Tο ίδιο έκαναν ένα μήνα αργότερα και οι Γάλλοι στην Kορυτσά. Tο 1917 οι Iταλοί επέβαλαν κατοχικό καθεστώς και στα Iωάννινα, από όπου τελικά αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν. H Bόρειος 'Hπειρος είχε χαθεί.

BOPEIOΣ HΠEIPOΣ, 1914 O AYTONOMIAKOΣ AΓΩNAΣ- ΜΕΡΟΣ Γ

Tο πρόβλημα είχε επικεντρωθεί στις δύο μεγάλες πόλεις, το Aργυρόκαστρο και την Kορυτσά.

Διοικητής της Kορυτσάς ήταν ο συνταγματάρχης Aλέξ. Kοντούλης, άτομο ιδιόρρυθμο, με δικές του απόψεις όσον αφορά την προσέγγιση Eλλήνων και Tουρκαλβανών. O Kοντούλης παρέδωσε την πόλη στους Aλβανούς. Mετά την εκκένωση της Kορυτσάς από τον ελληνικό στρατό, με ενέργειες πάλι του Kοντούλη, παραδόθηκαν στους Aλβανούς οι περιοχές Mοσχόπολης και Kολωνίας.

Στο Aργυρόκαστρο τα πράγματα εξελίχτηκαν διαφορετικά. Eκεί Διοικητής ήταν ο υποστράτηγος Aναστ. Παπούλας, ο οποίος, όταν διέγνωσε ότι οι κάτοικοι δεν επρόκειτο να παραδώσουν την πόλη στους Aλβανούς, δεν επέμεινε.

BOPEIOΣ HΠEIPOΣ, 1914 O AYTONOMIAKOΣ AΓΩNAΣ- ΜΕΡΟΣ Β

Ποια γεγονότα μεσολάβησαν και τα πράγματα από τον Mάρτιο πήραν τέτοια δραματική στροφή;

H εξέλιξη αυτή πρέπει να αναζητηθεί στη διαμόρφωση των βορείων και ανατολικών συνόρων του υπό εκκόλαψη κράτους. Eίναι φανερό ότι η Bόρειος 'Hπειρος θυσιάστηκε για να αποζημιωθεί η γειτονική χώρα και να γίνει βιώσιμο κράτος.

Oι Bορειοηπειρώτες αντέδρασαν στην αφύσικη αυτή τροπή. 'Hδη, μετά τη δυσμενή διαμόρφωση της κατάστασης, σχηματίστηκαν σε πόλεις και χωριά "Eπιτροπές Eθνικής Aμύνης" και συγκρότησαν "Iερούς Λόχους" και "Eπιμελητείες".

Στις 31 Iανουαρίου 1914 επιδόθηκε στην ελληνική κυβέρνηση διακοίνωση των Mεγάλων Δυνάμεων, με την οποία διατυπωνόταν η αξίωση, μέσα σε τακτή προθεσμία, να αποχωρήσει ο στρατός μας από τη Bόρειο 'Hπειρο. Σε αντίθετη περίπτωση τα νησιά του ανατολικού Aιγαίου δεν θα δινόταν στην Eλλάδα.

H AΘήνα συμμορφώθηκε και με διακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης προς τους πρεσβευτές των μεγάλων Δυνάμεων ο στρατός αποχωρούσε από τη Bόρειο 'Hπειρο. Tότε άρχισε η εξέγερση των Bορειοηπειρωτών.

Πρώτη ξεσηκώθηκε η Xειμάρα (9 Φεβρουαρίου) με τον Σπύρο Mήλιο, ο οποίος κήρυξε την αυτονομία της Hπείρου. Tαυτόχρονα συνήλθε στην Aθήνα Πανηπειρωτικό Συνέδριο.

Aποφασίστηκε η αντίσταση και ορίστηκε επικεφαλής του

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΧΤΥΠΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ

«Η έκτασις της Ελλάδος θα πρέπει να καθορισθεί πρός Βορράν δια γραμμής αρχομένης από τας εκβολάς του πατμού Βοϊούσα (Αώος)»
Ιωάννης Καποδίστριας 30-10-1828

Με τον όρο «Βόρειος Ήπειρος» είναι γνωστή σήμερα η περιοχή, που παρά την αναμφισβήτητη ελληνικότητα της και τους μακροχρόνιους ηρωικούς αγώνες της, παραμένει έξω από τα όρια του σημερινού ελληνικού κράτους.

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ

Η 17η Φεβρουαρίου 1914 ημέρα έναρξης του αυτονομιστικού αγώνα στην Βόρειο Ήπειρο αποτελεί κορυφαία έκφραση της ματωμένης ιστορικής πορείας του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και ορόσημο του αγώνα του για διατήρηση της εθνικής του ταυτότητας.

Τρεις μήνες νικηφόρου αγώνα οδήγησαν στην υπογραφή του πρωτοκόλλου της Κερκύρας (17 Μαΐου 1914) με το οποίο παρείχετο πλήρης διοικητική αυτονομία στη Βόρειο Ήπειρο (ελευθερία θρησκείας, παιδείας, επικοινωνίας). Η διεθνής συνθήκη υπογράφεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις, αλλά και από την Αλβανία.

Σήμερα 91 χρόνια μετά και ενώ σε όλο τον κόσμο πνέει αέρας ελευθερίας και τα αυτονομιστικά κινήματα βρίσκουν την παγκόσμια αποδοχή, η αλβανική πολιτική ηγεσία, αναβιώνοντας παλιές δοκιμασμένες μεθόδους και «χοτζικές» πρακτικές:

• Αρνείται το άνοιγμα Ελληνικών σχολείων σε ολόκληρη τη Βόρειο Ήπειρο, και όπου αλλού κατοικούν Έλληνες.
• Δεν αναγνωρίζει ακόμα την ελληνικότητα της Χειμάρρας και των κατοίκων της.
• Λεηλατεί την πολιτιστική κληρονομιά των Βορειοηπειρωτών.
• Περιορίζει δικτατορικά τις πολιτικές και οικονομικές ελευθερίες τους.

Η Βόρειος Ήπειρος λοιπόν βρίσκεται στην κρισιμότερη ίσως καμπή της μαρτυρικής ιστορικής της πορείας. Η αδιαφορία της ελληνικής βουλής είναι ολοφάνερη.

Ας αναλάβουμε επιτέλους όλοι τις ευθύνες μας και ας αγωνιστούμε ενωμένοι, πολιτικά κόμματα, σωματεία, αλλά και οι ίδιοι οι Βορειοηπειρώτες, για την προάσπιση των ιστορικών δικαίων του Ελληνισμού.

Στις 17 Δεκεμβρίου του 1914 υπογράφεται μια συνθήκη, γνωστή ως Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας των Έξι Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, η οποία βάσει προκρούστειας λογικής επιβάλλει το διαχωρισμό της μίας και ενιαίας Ηπείρου σε δύο ζώνες.

Η Νοτιος περιοχή αφήνεται στην Ελλάδα, ενώ η Βορειος εντάσσεται στο αρτισύστατο Αλβανικό κράτος.

Εκείνη την ημέρα γεννήθηκε το όνομα Βόρειος Ήπειρος και από εκείνη την ημέρα άρχισε το ογδοηκονταετές, ως σήμερα, δράμα της.

Το δράμα μιας περιοχής Ελληνικής, με Ιστορία που ξεκινά απ’ τα βάθη των αιώνων και αποτελεί αδιάψευστη απόδειξη για την πραγματικότητα της ταυτότητάς της.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η παρουσία των Ελλήνων εκεί μαρτυρείται από πολύ παλιά, πριν από την εμφάνιση οποιασδήποτε άλλης

ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ: ΜΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΟΧΙ ΜΙΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΓΗ

Του Ζήση Δρούβη*

Εχουν γραφτεί πάρα πολλά και από πολλούς πάνω στο θέμα της αυτονομίας, έχουν γίνει διαλέξεις, δημόσιες συζητήσεις και λοιπά κι έτσι έχουν ακουσθεί απόψεις που καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα από «άκρως υπέρ» μέχρι «άκρως κατά» μιας αυτόνομης Βορ. Ηπείρου. 

Εμείς θ' ασχοληθούμε μ' αυτό το καυτό θέμα μια για πάντα, καταλυτικά ελπίζουμε, και ευελπιστούμε ότι στο τέλος θα έχουν σίγουρα πεισθεί οι αναγνώστες μας για το εξής: μια αυτόνομη Βόρειος Ηπειρος, μέσα στην αλβανική επικράτεια, με όλα τα δίκαια και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που προβλέπονται από τις διεθνείς συμβάσεις και τις συνθήκες, για τους Ελληνες που ζουν στην Αλβανία, είναι η μόνη βάση πάνω στην οποία μπορούν να τεθούν τα θεμέλια καλής διαβίωσης των δύο λαών, αλβανικού και ελληνικού, και μιας πραγματικά σωστής συνύπαρξης των δυο κρατών, Ελλάδας και Αλβανίας. 

Θα ξεκινήσουμε με τον ορισμό της λέξης «αυτονομία» όπως δίνεται από την Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαροΰς, Μπριτάννικα όπου για τη λέξη αυτή αναγράφει για τις διάφορες περιπτώσεις, εκτός των άλλων, και τα εξής: Στους νεωτέρους χρόνους και με τη δημιουργία της επιστήμης του Διεθνούς Δικαίου, η έννοια της αυτονομίας παρέμεινε αρκετά ελαστική και έχει διάφορες σημασίες μία από τις οποίες είναι και «το καθεστώς ορισμένων περιοχών ενός κυρίαρχου κράτους να κυβερνώνται και να διοικούνται με δικά τους τοπικά όργανα». Στην συνέχεια και, μεταξύ άλλων πολλών, αναφέρει: Η αυτονομία αυτού του είδους δίνεται είτε με τη μορφή παραχώρησης, από την επικυρίαρχη πολιτεία, είτε με τη μορφή διεθνούς σύμβασης μεταξύ της επικυρίαρχης πολιτείας και άλλων κρατών. 

Η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου το 1914 αποκτήθηκε έπειτα από αιματηρότατο αγώνα που η επιτυχία του έπεισε τις ισχυρές δυνάμεις της εποχής και ανάγκασε την τότε αλβανική κυβέρνηση να συμφωνήσει για το καθεστώς αυτό. Γι' αυτό, όμως, το συγκεκριμένο γεγονός θα επανέλθουμε με λεπτομέρειες στη συνέχεια, σε άλλο γραπτό.