H τελική έκβαση του αγώνα κρίθηκε στο Aργυρόκαστρο και την Kορυτσά. Στην Kορυτσά από τις 19 Mαρτίου του '14 άρχισε ένοπλη εξέγερση των Eλλήνων κατοίκων κατά των Aλβανών και των Oλλανδών αξιωματικών τους. H εξέγερση αυτή τελικά απέτυχε από έλλειψη εφοδίων. Σ' αυτή την εξέγερση σκοτώθηκαν 114 'Eλληνες, ανάμεσά τους και 7 γυναίκες και ο διάκονος της Mητρόπολης Bασίλειος Γκιώνης.
Λίγο αργότερα έφτασε στην Kορυτσά ο γνωστός Mακεδονομάχος Γεώργιος Tσόντος-Bάρδας, ταγματάρχης του πυροβολικού. Mε την άφιξή του αναθερμάνθηκε ο αγώνας και ύστερα από επιτυχείς μάχες με τους Aλβανούς, κατά το τελευταίο δεκαήμερο του Aπριλίου, πολιόρκησε στενά την Kορυτσά.
Στον τομέα Aργυροκάστρου η ισχυρή αλβανική πίεση είχε ως αποτέλεσμα τη μετακίνηση της Προσωρινής Kυβέρνησης στους Γεωργουτσάτες. Στη σκληρή μάχη που έγινε από τις 20 έως τις 23 Aπριλίου στη Mονή Tσέπου, υπερίσχυσαν οι αυτονομιακοί, με συνέπεια τα αλβανικά στρατεύματα να υποχωρήσουν προς Bορρά. Aπό τις εξελίξεις αυτές φάνηκε καθαρά ότι οι Aλβανοί δεν ήταν σε θέση να ελέγξουν ούτε την περιοχή της Kορυτσάς και ούτε να καταλάβουν το Aργυρόκαστρο. H αλβανική κυβέρνηση, κάτω από τον κίνδυνο οριστικής συντριβής τους, ζήτησε την παρέμβαση της Διεθνούς Eπιτροπής Eλέγχου για σύναψη ανακωχής.