Μια έκπληξη περιμένει τον ανυποψίαστο ερευνητή που σκαλίζει το φάκελο των αρχείων του ΥΠΕΞ με την ένδειξη "1907-Διάφορα περί Τύπου". Ανάμεσα στους άλλους παραλήπτες ελληνικών μυστικών κονδυλίων φιγουράρει και το όνομα του Ισμαήλ Κεμάλ Μπέη της Αυλώνας, του πατέρα δηλαδή της αλβανικής ανεξαρτησίας!
Βέβαια, η πολιτική συνεργασία του Ισμαήλ Κεμάλ με ημιεπίσημους φορείς του ελληνικού εθνικισμού αλλά και με την ίδια την ελληνική κυβέρνηση, από τις αρχές του αιώνα και με αποκορύφωμα την ελληνοαλβανική συμφωνία του 1907, είναι λίγο-πολύ γνωστή. Λιγότερο γνωστό είναι επίσης το γεγονός ότι ο αλβανός πολιτικός "έπαιρνε χρηματικό επίδομα από την ελληνική κυβέρνηση `από μακρού χρόνου' πριν από το Φεβρουάριο του 1907" (Χριστίνα Πιτούλη-Κίτσου "Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις και το βορειοηπειρωτικό ζήτημα κατά την περίδο 1907-1914", Αθήνα 1997, σ.75). Το καινούριο είναι ότι αυτή η χρηματοδότηση περνούσε (και) από τα ειδικά κονδύλια για τον προσεταιρισμό των ευρωπαϊκών ΜΜΕ, με τον Κεμάλ σε έναν ενδιάμεσο ρόλο μεταξύ αρθρογράφου και ...ταχυδρόμου.
Τα πρακτικά του υπουργικού συμβουλίου της εποχής είναι πάντως σαφή: στις 4 Μαίου 1907 (συνεδρίασις 13, πράξις 47), ο υπουργός Εξωτερικών προτείνει με έκθεσή του να